به نام آنکه زیبایی را در خط و معنا آفرید
پس از نزدیک به دو دهه دوری از کلاس های اموزشی حقیر، در پی بیمهری متولیان فرهنگی وهنری شهرم ، به همت و لطفِ دوست ارجمند، جناب استاد فرهمندی — مدیر گرامی مؤسسه فرهنگیـهنری «ترانه آوای باران» — از آغاز سال تحصیلی جاری، بار دیگر کلاسهای خوشنویسی این حقیر برپا شد.
امروز، در واپسین نشستِ سال، به رسمِ سپاس و مهر، مجموعهای از سطرها، ابیات و آیاتی را به خطوط نستعلیق، نسخ و ثلث بهصورت هدیهای نوروزی در کلاس خوشنویسی تحریر کرده و به هنرجویان گرامی تقدیم داشتم.
این روزها، هرچند دل همهمان از حوادث و تلخیهای روزگار، اندوهگین و خسته است، اما خواستم لحظهای کوتاه شما را مهمانِ این بداههنویسیها کنم؛ شاید که خط و معنا، مرهمی باشد بر جان ناآرام.
از محضر استادان بزرگوار و پیشکسوتان عرصه خط فارسی، به سبب کاستیها و لغزشهای خوشنویسی این حقیر عذرخواهم، و با دلی روشن آرزو دارم سالِ نو برای شما سرشار از مهر، سلامت و آرامش باشد.
خاک پایتان امیر پژمان
بیست وهفتم اسفندماه ۱۴۰۴خورشیدی
استهبان زیبا
